ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ Mr Muay Thai / Μιχάλη Δρόσο PDF Print E-mail
 
Μιχάλης Δρόσος – Ο προπονητής των πρωταθλητών

 

Γράφει τη δική του χρυσή σελίδα στο χώρο των πολεμικών τεχνών, εμπνέει εμπιστοσύνη και ηρεμία στους αθλητές του, μεταδίδει τη θετική του σκέψη, κάθε του διοργάνωση επαγγελματική και ποιοτική, με τους αθλητές του να σηκώνουν ψηλά την ελληνική σημαία, ενώ ο ίδιος είναι σίγουρα βήματα μπροστά από την εποχή μας, ο λόγος δεν είναι άλλος από τον προπονητή των πρωταθλητών, τον Μιχάλη Δρόσο.

Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μουιτάι, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μουιτάι, αντιπρόσωπος της WMC & EPC, ο Μιχάλης Δρόσος είναι αναγνωρισμένος όχι μόνο στον ελληνικό χώρο αλλά και παγκοσμίως.

Αφήνοντας πίσω τις αθλητικές του διακρίσεις, Πρωταθλητής Αυστραλίας–Νέας Ζηλανδίας στο Kick Boxing, Πρωταθλητής Ελλάδος στο Kick Boxing και το Full Contact επί σειρά ετών και ο πρώτος Έλληνας αθλητής που έχει παίξει επαγγελματικούς αγώνες μουιτάι στην Ταϊλάνδη, απολαμβάνει τώρα την χαρά να δημιουργεί παγκόσμιους πρωταθλητές.
Προπονητής πυγμαχίας από τις Η.Π.Α., κραμπί κραμπόνγκ από την Ταϊλάνδη, διαιτητής επαγγελματικών και ερασιτεχνικών αγώνων παγκοσμίου επιπέδου, κάτοχος 6ου dan στο καράτε & αρχηγός του συστήματος Σινσέεκαν Καράτε, πτυχιούχος προπονητής Σέμι Κόντακτ και Σαν σόου, από τη Γ.Γ.Α, έχει τιμηθεί από ξένα περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας ως κορυφαίος ξένος προπονητής. Οι φωτογραφίες του έχουν κοσμήσει κατά καιρούς πολλά εξώφυλλα, ενώ ο ίδιος κατέχει το βαθμό του μάστερ στο μουιτάι από το Πανεπιστήμιο Φυσικής Αγωγής της Ταϊλάνδης.

alt

 

 

 Είναι γεγονός ότι το όνομα σας έχει συνδεθεί με το Μουι Τάι στην Ελλάδα, πείτε μας πως ξεκίνησε η ενασχόληση σας με αυτή την τέχνη και ποιοί οι δάσκαλοι σας σε αυτή την πορεία.

Ξεκίνησα τις πολεμικές τέχνες, εντελώς τυχαία σε ηλικία 15 ετών το 1976. Βέβαια ήμουν πάντα μέσα στον αθλητισμό, η μεγάλη μου όμως αγάπη ήταν το ποδόσφαιρο.

Στη σχολή που γράφτηκα τότε διδασκόταν το σύστημα του Shotokan Karate – ούτως ή άλλως ήταν η εποχή που ανθούσαν τα παραδοσιακά συστήματα.

Μετά από 4 χρόνια εξάσκησης στο Shotokan Karate και ενώ ετοιμαζόμουν να δώσω εξετάσεις για την μαύρη ζώνη, γνωρίστηκα με τον νεοζηλανδό Selwyn Jones, τον οποίο και θεωρώ κορυφαία μορφή στο χώρο των πολεμικών τεχνών.

Η γνωριμία μου μαζί του υπήρξε καθοριστική για την μετέπειτα πορεία μου στις πολεμικές τέχνες. Εγκαταλείπω το Shotokan και αρχίζω να εξασκούμαι στο Kyokushin Kai Karate, υπό την επίβλεψη και την προπονητική καθοδήγηση του Selwyn Jones, όντας μάλιστα και ο πιο παλιός μαθητής του.Το 1981 ιδρύεται η World Karate Association – The Shidokan υπό τον Yoshiji Soeno, στην οποία οργάνωση προσχωρούμε και εμείς.

Παράλληλα με το καράτε εκείνη την εποχή έκανα προπόνηση και στην πυγμαχία στον αθλητικό σύλλογο Άρη στην Νίκαια με προπονητή τον κ. Γιάννη Παπαδόπουλο, καθώς επίσης ήμουν μέλος και της εθνικής ομάδας Full Contact. Δεν μπορώ να πω ότι με εξέφραζε πλήρως το άθλημα του Full Contact ως μαχητή, όμως εκείνη την περίοδο δεν διοργανώνονταν άλλοι αγώνες.
 

Το 1986 ταξίδεψα στην Νέα Ζηλανδία για να προπονηθώ κοντά στον Δάσκαλό μου, τον Selwyn Jones.

Στην 4μηνη παραμονή μου εκεί, έδωσα εξετάσεις στο Shidokan Karate κατακτώντας το βαθμό του 4ου dan, ενώ παράλληλα αγωνίστηκα με όρους kick boxing με τον πρωταθλητή Αυστραλίας – Νέας Ζηλανδίας, νικώντας τον και στον πρώτο αλλά και τον επαναληπτικό αγώνα, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του Πρωταθλητή Αυστραλίας – Νέας Ζηλανδίας.



Θα θέλαμε να κάνετε μια αναδρομή στην πορεία σας στις πολεμικές τέχνες.

 

 

Όλα ξεκίνησαν από το ταξίδι μου στη Ν. Ζηλανδία. Επηρεασμένος από την επαφή μου με διάφορους kick boxers εκεί, μου κέντρισε το ενδιαφέρον ένα νέο για μένα τότε άθλημα, το μουιτάι. Κάποιοι από τους συναθλητές μου στο γυμναστήριο το εξασκούσαν και συχνά ταξίδευαν στην Ταϊλάνδη, την πατρίδα του μουιτάι, για αγώνες. Είχα λοιπόν παρατηρήσει ότι αυτοί οι αθλητές είχαν ένα διαφορετικό τρόπο εκτέλεσης των λακτισμάτων και των άλλων χτυπημάτων : εκτελούσαν τις τεχνικές με τρόπο πιο αποτελεσματικό.

Αρχική μου σκέψη τότε ήταν να κάνω ένα ταξίδι κατευθείαν στην Ταϊλάνδη, αλλά ο προπονητής μου με συμβούλεψε να πάω πρώτα στην Ιαπωνία, λέγοντάς μου ότι καλό θα ήταν να συνδυάσω σε ένα ταξίδι εμπειρίες και από τα δύο αθλήματα (καράτε και μουιτάι), δεδομένου ότι πολλοί Ιάπωνες ταξίδευαν για το μουιτάι στην Ταϊλάνδη, ενώ παράλληλα διοργάνωναν και στη χώρα τους αρκετούς αγώνες μουιτάι.

Έτσι το 1988 ταξιδεύω στην Ιαπωνία, ως μέλος της Ελληνικής αποστολής του Shidokan Karate. Στην εκεί παραμονή μου προπονήθηκα στο γυμναστήριο της ομοσπονδίας στο κέντρο του Τόκιο. Συγκεκριμένα έκανα κυρίως προπόνηση με τον Ιάπωνα πρωταθλητή Murai, ο οποίος έκανε και μουιτάι.

Προμηθεύτηκα διάφορες βιντεοκασέτες για το μουιτάι και άρχισα να κατανοώ την τέχνη.

alt

Η ώρα είχε φτάσει. Έπρεπε να ταξιδέψω στην Ταϊλάνδη. Ανυπομονούσα να μυηθώ σε αυτή την εκρηκτική πολεμική τέχνη. Αρχές της δεκαετίας του ΄90 η αγάπη μου και το πάθος μου για το μουιτάι σε συνδυασμό με το ανήσυχο πνεύμα μου με κυριεύουν.

Εγκαταλείπω και πάλι την Ελλάδα, για να διαμείνω 2 μήνες σε ένα από τα πιο φημισμένα τότε camp της Ταϊλάνδης, το Thanikul. Ένα χρόνο αργότερα ο Van Damme γυρίζει το έργο Kickboxer σε αυτό το camp.

H προετοιμασία που είχα κάνει πριν φύγω από την Ελλάδα, αλλά κυρίως η προσωπική μου δουλειά πάνω στο άθλημα απέδωσαν καρπούς.

Προσαρμόστηκα πλήρως στο άθλημα. Στα ταξίδια που ακολούθησαν σχεδόν αμέσως μετά, οι προπονητές που με παρακολουθούσαν στα διάφορα camp που έκανα προπόνηση μου πρότειναν να παίξω κάποιους επαγγελματικούς αγώνες, σε διάφορες διοργανώσεις μέσα και έξω από την Μπανγκόκ, όπου και διακρίθηκα αφήνοντας τις καλύτερες των εντυπώσεων στους διοργανωτές.

Η πορεία μου ήταν τόσο ανοδική που σε κάποιο από τα ταξίδια μου, ο προπονητής μου κάλεσε την τηλεόραση και στη διάρκεια μιας βραδιάς επαγγελματικών αγώνων στο Lumpinee, μετέδιδε σε όλη την Ταϊλάνδη ένα σποτάκι ειδικά αφιερωμένο σε μένα. Επιπλέον ήμουν ο πρώτος ξένος στον οποίο απένειμαν πτυχίο προπονητή στο μουιτάι.

Εγκαταλείποντας πλέον τα ρινγκ ταξίδεψα και στις ΗΠΑ, στο Los Angeles και την New York με στόχο την προώθηση πάντα του μουιτάι στην χώρα μας.

Παράλληλα έκανα και πυγμαχία με τον διεθνώς καταξιωμένο πυγμάχο Kevin Morgan, ενώ συμμετείχα και σε σχολή προπονητών που διοργάνωσε η πολιτεία του Los Angeles, παίρνοντας το πτυχίο του προπονητή πυγμαχίας.

Ήρθα σε επαφή με πολλά από τα μεγάλα ονόματα στο στερέωμα των πολεμικών τεχνών, όπως τον Benny “the Jet” Urquidez, τον Saeksan Janjira, τον στενό φίλο του Bruce Lee, Dan Inosanto, τον Vut Kamnark και την Synthia Rothrock και για χρόνια ήμουν αντιπρόσωπος της UWMTA, για το μουιτάι στην Ελλάδα.
 

alt

Βέβαια τίποτα δεν σταμάτησε εκεί. Κάθε χρόνο ταξιδεύω στο εξωτερικό και κυρίως στην Ταϊλάνδη, και όχι μόνο μία φορά το χρόνο, για σεμινάρια, αγώνες, συνέδρια και camp προπόνησης. Φέτος μόνο για παράδειγμα συμπληρώνω τέσσερα ταξίδια στο εξωτερικό για το μουιτάι. Το θεωρώ, όμως, τιμή μου που έχω πτυχίο προπονητή επιπέδου μάστερ του μουιτάι και να χαίρω εκτίμησης από κορυφαίους Ταϊλανδούς προπονητές και άλλους διεθνώς καταξιωμένους συναδέλφους.

 

Τι είναι το μουιτάι;

Το μουιτάι, thai boxing στα αγγλικά ή στην ελληνική ορολογία ταϊλανδέζικη πυγμαχία, είναι μια πολεμική τέχνη με ιστορία πάνω από 2000 χρόνια. Ήταν ο τρόπος μάχης σώμα με σώμα των Ταϊλανδών στο πόλεμο με τις γειτονικές χώρες, για την υπεράσπιση της πατρίδας τους.

Στη μάχη χρησιμοποιούνται όλα τα μέλη του σώματος σαν όπλα άμυνας και επίθεσης, γροθιές, αγκώνες, γόνατα, κλωτσιές, αλλά και ανατροπές. Το μουιτάι χωρίζεται σε αγωνιστικό και παραδοσιακό. Είναι ουσιαστικά οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Το αγωνιστικό μουιτάι χαρακτηρίζεται από την εφαρμογή των τεχνικών στο ρινγκ με δυναμισμό και ρεαλισμό, ενώ το παραδοσιακό μουτάι ή μούι μποράν εστιάζει σε αρμονία και ρυθμό, ενώ ως άθλημα επίδειξης έχει ποικιλία θεαματικών τεχνικών.

 

Ποια είναι τα στοιχεία εκείνα που χαρακτηρίζουν το άθλημα του μουιτάι;

Το μουιτάι πλαισιώνεται από ένα υπόβαθρο κουλτούρας που το κάνει μοναδικό. Πριν από τη μάχη και σύμφωνα με τα παλιά τελετουργικά οι αθλητές πραγματοποιούν αργές ρυθμικές κινήσεις που συμβολίζουν το μουιτάι, με τη συνοδεία μουσικής. Ο χορός αυτός ονομάζεται γουάι κρου (wai kru), επικεντρώνει στο να διώξει ο αθλητής το φόβο από την καρδιά του και στοχεύει στην ψυχολογική και σωματική προετοιμασία των μποξέρ για τον επικείμενο αγώνα.

Οι αθλητές κατά τη διάρκεια του χορού φοράνε ένα κορδόνι στο κεφάλι και ένα στο αριστερό συνήθως μπράτσο, σημάδια καλοτυχίας των μποξέρ.

Βασικό στοιχείο της φιλοσοφίας των thai boxers είναι ο σεβασμός προς το Δάσκαλο, τον άνθρωπο που προσφέρει τη γνώση.

Χαρακτηριστικό στοιχείο του μουιτάι που το κάνει να ξεχωρίζει είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια του αγώνα αλλά και του χορού παίζει μουσική από ζωντανή ορχήστρα.

 

 

Νιώθετε να σας λείπει η αίσθηση του αθλητή που συμμετέχει σε αγώνες;

 

Κάθε αθλητής πρέπει όμως να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι ο πρωταθλητισμός έχει όρια ηλικίας. Αυτός που δεν έχει όρια ηλικίας είναι ο αθλητισμός, η προαγωγή της τέχνης, η συνεχής μας βελτίωση στο άθλημα. Έτσι, πρέπει να μάθουμε να εκμεταλλευόμαστε κάθε στάδιο της πορείας μας σε ένα άθλημα.

Εκτός αυτού, εγώ ως προπονητής βιώνω μέσα από τους αθλητές μου, όλες τις ανησυχίες τους, τις προσδοκίες τους και γενικά την συνολική τους προσπάθεια. Όταν οι αθλητές μου παίζουν στο ρινγκ, είναι σαν να παίζω εγώ. Δένομαι με τους αθλητές μου, είμαστε μια ομάδα και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό, καθώς ο πρωταθλητισμός είναι πολύ δύσκολος δρόμος.

Σίγουρα, το όλο σκηνικό που πλαισιώνει την προετοιμασία ενός αθλητή από τη στιγμή που ξεκινάει η περίοδος προετοιμασίας του μέχρι να ανέβει στο ρινγκ και να αγωνιστεί, είναι μοναδικό. Συναισθηματική πίεση, εξαντλητική προπόνηση, προσεγμένη διατροφή, καθώς και όλες οι καθημερινές συνήθειες συνθέτουν ένα ιδιαίτερο σύνολο.

 alt

Όταν κάποιος είναι ένας καταξιωμένος προπονητής σαν και εσάς πρέπει να γνωρίζει από ιατρική και πρώτες βοήθειες λόγω αγώνων;

Νομίζω, ότι κάθε προπονητής, οποιουδήποτε αθλήματος, είτε είναι καταξιωμένος είτε όχι, αν σέβεται τους αθλητές του και τον εαυτό του, πρέπει να γνωρίζει από πρώτες βοήθειες και όχι μόνο λόγω αγώνων.

Τραυματισμός μπορεί να συμβεί σε όλα τα αθλήματα και στην προπόνηση και στον αγώνα. Ο ρόλος του προπονητή δεν είναι μόνο η προπονητική καθοδήγηση και εκμάθηση των τεχνικών σε ένα αθλητή, αλλά κυρίως η προστασία του αθλητή.

Επιβάλλεται, λοιπόν, πιστεύω ο προπονητής να έχει παρακολουθήσει σεμινάρια πρώτων βοηθειών.

 

Πείτε μας το ιστορικό της ΕΟΜΤ, τις μέχρι τώρα δραστηριότητές της, καθώς και τα μελλοντικά της σχέδια.

H Ελληνική Ομοσπονδία Μουιτάι (ΕΟΜΤ) ιδρύθηκε το 1999 και αριθμεί 30 συλλόγους – μέλη σε όλη την Ελλάδα. Στόχος της είναι η προώθηση και καλλιέργεια του αθλήματος του μουιτάι στη χώρα μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Από τη στιγμή της ίδρυσής της η ΕΟΜΤ έγινε μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας του Μουιτάι, IFMA, καθώς επίσης και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας του αθλήματος, της EMF, και διεκδικούμε την αυτοτελή μας αναγνώριση από τη Γ.Γ.Α., καθώς πληρούμε όλες τις από το νόμο οριζόμενες προϋποθέσεις.

Πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι η IFMA είναι η μόνη αναγνωρισμένη και επίσημα εξουσιοδοτημένη από τη Γ.Γ.Α. της Ταϊλάνδης και το Ολυμπιακό Συμβούλιο της Ασίας, για την προώθηση και καλλιέργεια του μουιτάι διεθνώς.

Η ΕΟΜΤ έχει να καμαρώνει για την κατάκτηση του Παγκόσμιου Τίτλου του Μουιτάι το 2003, το 2004, το 2005 από την ίδια αθλήτρια, την Αβραμίδου Μαρία, όσο και για δύο χάλκινα μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μουιτάι το 1999 και το 2004 και αρκετές 5ες θέσεις σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σε κατηγορίες ανδρών.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι από τις 3 έως τις 7 Ιουνίου θα έχουμε την τύχη να βρίσκεται στην Ελλάδα ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μουιτάι, IFMA, Dr. Sakchye Tapsuwan καθώς και ο γενικός γραμματέας της IFMA, Stephan Fox, για το Sports Accord που θα πραγματοποιηθεί το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα στην Αθήνα.

Επισημαίνω ότι η IFMA και επομένως το muaythai είναι μέλος της GAISF, της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Όλων των Αθλημάτων Ολυμπιακών και Μη. Τον Σεπτέμβριο φέτος θα διοργανωθεί Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μουιτάι υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, στο Μπουσάν της Κορέας, καθώς επίσης και το 2010 θα διοργανωθεί Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μουιτάι υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στο Πεκίνο. Η εθνική μας ομάδα φυσικά θα δώσει το παρόν με αξιώσεις!

 

Η Ελληνική Ομοσπονδία Μουιτάι διοργανώνει συχνά αγώνες;

Η ΕΟΜΤ έχει διοργανώσει πλειάδα αθλητικών συναντήσεων, από διασυλλογικούς αγώνες μέχρι Κύπελλα Ελλάδος και Πανελλήνια Πρωταθλήματα και φυσικά διοργανώνει αυτές τις αθλητικές συναντήσεις κάθε χρόνο, ενώ συμμετέχουμε με την εθνική μας ομάδα σε όλες τις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις της που γίνονται υπό την αιγίδα της IFMA και της EMF, πάντα με επιτυχίες για τα εθνικά μας γάντια.

Να τονίσω εδώ κάτι που μπορεί να μας γλιτώσει από παρανοήσεις. Μόνο οι αγώνες που διοργανώνονται από την Ελληνική Ομοσπονδία Μουιτάι έχουν την έγκριση της IFMA και είναι επίσημες διοργανώσεις, με επίσημους τίτλους. Λυπάμαι που πρέπει να αναφέρω ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που διοργανώνουν αγώνες χωρίς καμία έγκριση από διεθνή αρμόδιο φορέα, χωρίς καμία μέριμνα για την σωματική ασφάλεια των αθλητών και τέλος μοιράζοντας «τίτλους» που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έχουμε γεμίσει «πρωταθλητές». Αλλά πρωταθλητής με πρωταθλητή έχει διαφορά.

alt

Ξέρεις, εμείς στην Ελληνική Ομοσπονδία Μουιτάι έχουμε δώσει προτεραιότητα στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Διοργανώνουμε λίγους αγώνες αλλά η κάθε διοργάνωση είναι προσεγμένη σε κάθε πτυχή της. Την αγάπη για την ποιότητα την έχω μεταδώσει και στους αθλητές μου. Θέλω να είναι σκεπτόμενα άτομα και όχι απλώς να βαράνε. Για μένα υπάρχουν δύο ειδών αθλητές: αυτοί που παίζουν σκάκι και αυτοί που παίζουν ξύλο. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν αυτοί που χρησιμοποιούν το μυαλό, είναι αυτοί που κάνουν τη διαφορά με το παιχνίδι τους, αυτοί που ξεχωρίζουν στο ρινγκ. Στην άλλη κατηγορία ανήκουν αυτοί που απλά χτυπάνε και αυτοί είναι και οι πιο πολλοί. Γιατί είναι δύσκολο και χρονοβόρο να επενδύσεις στο πνεύμα και το μυαλό και πολύ πιο εύκολο να χρησιμοποιείς μόνο το σώμα για να χτυπάει. Το δεύτερο είναι το πιο απλό και αυτό που το κάνουν όλοι. Για να δουλέψεις ένας αθλητής το πνεύμα και μυαλό του πρέπει να έχει και αυτός τη δυνατότητα αλλά ταυτόχρονα να βρει και έναν προπονητή που να του μεταδώσει αυτές τις γνώσεις και να τον κατευθύνει να δουλέψει προς αυτή τον δρόμο.

Για μένα το μουιτάι είναι επιστήμη και όχι το ξύλο που νομίζουν οι περισσότεροι. Καλλιεργώ το πνεύμα των αθλητών μου και δεν τους χρησιμοποιώ ως σώμα για να μου δώσουν απλά μια νίκη. Δεν μετράει πάντα το αποτέλεσμα, αλλά το πώς αυτό κατακτάται.

 

Αναφέραται ότι η Ελληνική Ομοσπονδία Μουιτάι έχει να καμαρώνει Παγκόσμιους Πρωταθλητές. Υπάρχει κάποιος αθλητής που να ξεχωρίζει στην Εθνική Ομάδα;

Όλοι οι αθλητές μέλη της Εθνικής Μουιτάι είναι άτομα με ολοκληρωμένη προσωπικότητα και αθλητικό ήθος. Αθλητές όπως ο Χριστοδούλου Ευστράτιος, χάλκινος παγκόσμιος πρωταθλητής 2004 και ο Μιχαηλίδης Αθηνόδωρος, 5ος παγκόσμιος πρωταθλητής 2007 είναι άξιοι πρεσβευτές της χώρας μας στο εξωτερικό και πολλά υποσχόμενοι για τις μελλοντικές αθλητικές διοργανώσεις.

Το πιο μεγάλο χαρτί της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μουιτάι όμως και αυτή που άνοιξε τον χορό των διακρίσεων, θεωρώ ότι είναι η Αβραμίδου Μαρία. Χαρισματική ως αθλήτρια αλλά και ως άτομο. Είναι η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που κατέκτησε παγκόσμιο τίτλο σε μαχητικό άθλημα και η πρώτη και μόνη Ελληνίδα που έχει αγωνιστεί στο επαγγελματικό μουιτάι στην Ταϊλάνδη.

Πρόκειται για ένα άτομο συγκροτημένο, μια πραγματική επιστήμονα και όχι μόνο στο χώρο του μουιτάι, αλλά και σε άλλα αθλήματα και στο χώρο των γραμμάτων. Είναι μία από τις κορυφαίες αθλήτριες & προπονήτριες διεθνώς, πολύπλευρη και πολυτάλαντη, που έχει κάνει πολλούς να υποκλίνονται με σεβασμό στο άκουσμα του ονόματός της. Με ότι και να έχει ασχοληθεί έχει διαπρέψει. Παρά το γεγονός ότι κατέχει 6 παγκόσμιους τίτλους και είναι και καθηγήτρια με διδακτορικές σπουδές την χαρακτηρίζει η μετριοφροσύνη και η ευγένεια. Ότι και να πω, είναι πραγματικά λίγο.

Αυτή είναι η ποιότητα των αθλητών του μουιτάι. Υψηλό αθλητικό επίπεδο και δυναμισμός σε συνδυασμό με ήθος και αρχές. Για αυτούς τους αθλητές μου είμαι περήφανος και μέσα από την δική τους πορεία παίρνει αξία και η ύπαρξή μου.

 

 alt

Σε ποιο επίπεδο βρίσκεται το μουιτάι στην Ελλάδα και πως πιστεύετε ότι θα εξελιχθεί στο μέλλον;

Όπως ήδη προανέφερα η Ελλάδα έχει να καμαρώνει παγκόσμιους τίτλους και μετάλλια.

Κρίνοντας από το υψηλό επίπεδο του συναγωνισμού, αλλά και την μικρή χρονικά πορεία του αθλήματος στη χώρα μας, καταλαβαίνει κανείς ότι η συγκομιδή αυτών των αθλητικών επιτυχιών είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Η ΕΟΜΤ καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την στήριξη του αθλήματος. Κύριο μέλημά μας ως ομοσπονδία δεν είναι πάνω από όλα να κάνουμε πολλούς αγώνες αλλά να παρουσιάζουμε ένα ποιοτικό θέαμα στο φίλαθλο κοινό.

Για αυτό το λόγο δίνουμε μεγάλη έμφαση στην καλή τεχνική των αθλητών και στην προστασία της σωματικής τους ακεραιότητας. Η ομοσπονδία ούτως ή άλλως θα πρέπει να προστατεύει τους αθλητές και όχι να τους εκμεταλλεύεται.

Πορευόμενοι με αυτά τα κριτήρια όλα αυτά τα χρόνια, θεωρώ ότι τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο όπου δρέπουμε τους καρπούς των κόπων και των προσπαθειών μας.

Σίγουρα όμως έχουμε πάρα πολύ δρόμο μπροστά μας για να συναγωνιστούμε κατά μέτωπο τις υπερδυνάμεις του αθλήματος. Οι Έλληνες αθλητές όμως έχουν αποδείξει ότι και την τεχνική έχουν αλλά και την ψυχή διαθέτουν για να ριχτούν στη μάχη και να βρίσκονται πάντα στο βάθρο των νικητών, εκεί που τους αξίζει. Σε κάθε βήμα μας γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι.

 

Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει μουιτάι

 

Θεωρώ ότι το πιο βασικό για κάποιον που θέλει να μάθει όχι μόνο μουιτάι, αλλά οποιαδήποτε πολεμική τέχνη ή άλλο γνωστικό αντικείμενο, είναι να βρει τον κατάλληλο Δάσκαλο. Όλα ξεκινάνε από εκεί. Ο Δάσκαλος είναι η αφετηρία της πορείας των αθλητών του.

Μιλώντας για το χώρο ειδικότερα του μουιτάι, οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί καθώς το μουιτάι είναι πολύ γνωστό σαν όνομα αλλά όχι σαν τέχνη. Είναι πολλοί αυτοί που εκμεταλλεύονται το όνομα του μουιτάι γιατί «πουλάει», με κύριο στόχο τις οικονομικές απολαβές, χωρίς να γνωρίζουν το άθλημα. Με αυτό τον τρόπο δεν σέβονται ούτε το άθλημα αλλά ούτε και τους μαθητές τους.

Κύριο μέλημα κάθε προπονητή θα πρέπει να είναι η μετάδοση έγκυρων γνώσεων και η ασφάλεια των μαθητών του. Οι περισσότεροι όμως δεν γνωρίζουν αυτό που διαφημίζουν ότι διδάσκουν, και έτσι πώς να σεβαστούν το άθλημα, την τέχνη και την ιστορία του, ενώ από την άλλη θέτουν σε μέγιστο κίνδυνο την σωματική και πνευματική ακεραιότητα των αθλητών τους.

Ο Δάσκαλος είναι ο πρεσβευτής του αθλήματος, το πρότυπο. Παράγει και προάγει τον αθλητικό πολιτισμό. Αυτό είναι το πρώτο βήμα στην πορεία ενός αθλητή. Να βρει τον σωστό Δάσκαλο.

Να ελέγξει αν ο σύλλογος στον οποίο θέλει να εγγραφεί είναι μέλος της αντίστοιχης εθνικής ομοσπονδίας, της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μουιτάι.

Πραγματικά, με θλίβει το γεγονός ότι υπάρχουν σύλλογοι που δεν ανήκουν πουθενά, προπονητές που δεν γνωρίζουν το μουιτάι και όμως ουσιαστικά κοροϊδεύουν τους αθλητές τους χωρίς να τους διδάσκουν το μουιτάι και δίνοντάς τους πτυχία χωρίς αντίκρισμα.

Με την ευκαιρία που μου προσφέρεις μέσα από την συνέντευξη, θα ήθελα να τονίσω για μία ακόμα φορά ότι η Ελληνική Ομοσπονδία Μουιτάι, είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μουιτάι, IFMA, του αρμόδιου διεθνή φορέα για το μουιτάι, που είναι πλέον μέλος της GAISF και όπως έχω ήδη προαναφέρει πλέον τα Παγκόσμια Πρωταθλήματά μας διοργανώνονται υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Δεν υπάρχει λοιπόν μεγαλύτερη εγγύηση για την εγκυρότητα των γνώσεων που προσφέρουμε αλλά και την αναγνωρισιμότητα των πτυχίων των αθλητών μας.

 

Πως μπορεί κάποιος να σας βρει, που διδάσκετε;

Διδάσκω σε τρεις ακαδημίες πολεμικών τεχνών. Θεωρώ ότι ο χώρος άθλησης είναι πραγματικά σχολείο όπου ο κάθε ασκούμενος καλλιεργεί τον εαυτό του σωματικά και πνευματικά, γι΄αυτό και χρησιμοποιώ τη λέξη «ακαδημία».

Η ακαδημία ΑΤΛΑΣ είναι στην Δαιδάλου 32 Νίκαια.

Η ακαδημία ΝΙΚΗ είναι στην Θηβών 27 Πειραιάς.

Η ακαδημία ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ είναι στην Μαυρογένους 12 Κορυδαλλός.

Τηλέφωνα επικοινωνίας 210 -49.43.879 – 6979-37.57.27, email : This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it .

Διδάσκουμε μουιτάι & μουι μποράν, κραμπί κραμπόνγκ, πυγμαχία, Shinseikan Karate, thai aerobic και αυτοάμυνα, αλλά και Λάτιν χορούς και Ελλ. Παραδοσιακούς χορούς. Ακόμα, καταξιωμένοι επιστήμονες παρέχουν λιπομέτρηση, προγράμματα διατροφής και ταϊλανδέζικου μασάζ.

Οι σύλλογοί μας έχει αναδειχτεί πολλές φορές πολυνίκεις σύλλογοι στις διάφορες αθλητικές διοργανώσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα, ενώ ανάμεσα στους μαθητές μου υπάρχουν παγκόσμιοι πρωταθλητές, καθώς και πολλοί πανελληνιονίκες. Όπως καταλαβαίνεις το επίπεδο των αθλητών είναι ιδιαίτερα υψηλό.

  κε Δρόσο μια ερώτηση που θέλω την άποψη σας. Το περιοδικό είναι και γενικού ενδιαφέροντος για τις μαχητικές τέχνες αλλά κυρίως για τα αθλήματα υποταγής (MMA – Grappling κτλ). Πείτε μας την γνώμη σας για αυτού του είδους τα αθλήματα – τέχνες.

 Με το χώρο των αθλημάτων υποταγής έχω μικρή έως ελάχιστη σχέση. Επομένως δεν θεωρώ ότι μπορώ να εκφέρω γνώμη για κάτι που δεν γνωρίζω. Δεν θα μπω στη διαδικασία του διαχωρισμού των πολεμικών τεχνών. Δεν υπάρχουν καλές ή κακές τέχνες και αθλήματα. Υπάρχει μόνο καλός ή κακός προπονητής, αλλά όχι τέχνη.


Κάθε πολεμική τέχνη έχει επιβιώσει και εξελιχθεί μέσα στους αιώνες, αποκομίζοντας εμπειρίες και σοφία. Εγώ δεν είμαι παρά ένας απλός υπηρέτης των πολεμικών τεχνών. Αυτές με διδάσκουν και με ωθούν να μεταδώσω αυτές τις γνώσεις σε όσους ενδιαφέρονται πραγματικά. Θα ήταν κουτό εκ μέρους μου να θελήσω να κρίνω ή να αμφισβητήσω ουσιαστικά τον «Δάσκαλό» μου.

Παρ ‘όλα αυτά κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και για αυτό το λόγο υπάρχουν και τόσες διαφορετικές πολεμικές τέχνες. Έτσι θα πρότεινα σε κάποιον αθλητή να ασχοληθεί με αυτή την τέχνη που τον εκφράζει πραγματικά ως άνθρωπο, ως σώμα, πνεύμα και νου. Αυτή θα είναι η «καλύτερη» πολεμική τέχνη για εκείνον προσωπικά.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που με φιλοξένησες στο περιοδικό σου.

Εύχομαι καλή και πάντα ανοδική πορεία στο χώρο της ενημέρωσης.

 

 

alt